เรื่องเล่าของ “หลวงพ่อคูณ ในสายตาพระราชา” คืออีกหนึ่งเหตุการณ์ที่ทำให้หลายคนจดจำความถ่อมตนของพระผู้ให้แห่งวัดบ้านไร่
ครั้งหนึ่ง หลวงพ่อคูณตั้งใจถวายเงินจำนวน 72 ล้านบาท ตามพระชนมายุของในหลวงในขณะนั้น
ก่อนวันงาน เหล่าข้าราชการต่างช่วยกันเตรียมคำราชาศัพท์ และกำชับหลวงพ่อว่า “อย่าพูดคำไม่สุภาพ”
จนวันหนึ่ง สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เสด็จมาหาหลวงพ่อ
พระองค์ทรงชวนสนทนาอยู่พักใหญ่ แต่หลวงพ่อกลับนั่งเงียบ
เมื่อพระองค์ตรัสถามว่า
“ทำไมหลวงพ่อไม่พูดกับหนูเลยคะ”
หลวงพ่อคูณจึงตอบพร้อมชี้ไปทางนายอำเภอว่า
“ก็ไอ้นี่ มันไม่ให้กูพูดคำว่า กู”
ทำเอาทั้งพระเทพฯ และคนรอบข้างหลุดหัวเราะกันทั้งน้ำตา
ต่อมาในวันงานจริง
หลายคนต่างลุ้นว่าหลวงพ่อจะเผลอใช้คำพูดแบบเดิมกับในหลวงหรือไม่
แต่หลวงพ่อเพียงพูดว่า
“กูก็เคยเรียนภาษาไทยเนอะ รู้น่า ไม่ต้องห่วงด๊อก”
เมื่อในหลวงเสด็จมาถึง
พระองค์ทรงมีพระราชปฏิสันถารกับชาวบ้านอย่างเรียบง่าย
ตรัสถามถึงความเป็นอยู่ การทำมาหากิน และความลำบากของประชาชนทีละคน
ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์เล่าว่า
“แค่ได้ฟังคำถามนั้น น้ำตาก็ไหลออกมาเอง”
หลังเสร็จงาน หลวงพ่อคูณกลับเข้าวัดด้วยรอยยิ้ม
ลูกศิษย์จึงถามว่า บนโบสถ์คุยอะไรกัน
หลวงพ่อตอบสั้น ๆ แต่กินใจว่า
“รู้ไหม… มือพระองค์ เป็นมือคนทำงาน
แข็งกะด้างเหมือนชาวไร่ชาวนาเลย”
และประโยคแรกที่ในหลวงตรัสกับหลวงพ่อ คือ
“หลวงพ่อครับ พูดตามปกตินะครับ ผมเป็นคนไทย”
นี่อาจเป็นอีกหนึ่งเรื่องราวเล็ก ๆ
ที่สะท้อนถึงความเรียบง่าย ความจริงใจ
และความเมตตาของทั้งสองพระองค์ได้อย่างงดงามที่สุด
แม้วันนี้ หลวงพ่อคูณจะละสังขารไปแล้ว
แต่คำสอนของท่านยังคงอยู่ในใจลูกศิษย์เสมอ
“ละชั่ว ทำดี
บุญบาปมีจริง
ให้มีศีลธรรมประจำใจ”
นั่นคือคำสอนง่าย ๆ
แต่ใช้ได้ทั้งชีวิต
🙏 น้อมรำลึกถึง
พระเทพวิทยาคม (หลวงพ่อคูณ ปริสุทฺโธ)
#หลวงพ่อคูณ
#วัดบ้านไร่
#นพคูณพระเครื่อง
ใส่ความเห็น