เมื่อหลวงพ่อคูณไปอยู่บนเสื้อ Supreme | เรื่องเล่าที่สะท้อนวัฒนธรรมไทยยุค 90
มีช่วงเวลาหนึ่งในประเทศไทย
ที่วัยรุ่นจำนวนมากเดินใส่เสื้อหลวงพ่อคูณ โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ท่านคือใคร
เสื้อสีดำ
สกรีนภาพหลวงพ่อคูณขนาดใหญ่
พร้อมโลโก้ตัวหนังสือสีแดง ที่ดูคล้ายแบรนด์สตรีทชื่อดังอย่าง Supreme
กลายเป็นภาพที่พบเห็นได้ทั่วไปในช่วงปลายยุค 90 ต่อเนื่องถึงต้นยุค 2000
ทั้งตามตลาดนัด
ร้านเทป
ร้านขายซีดี
ร้านสเก็ตบอร์ด
หน้าโรงเรียน
หรือแม้แต่วงดนตรีใต้ดินในยุคนั้น
หลายคนซื้อเพราะมัน “เท่”
บางคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่า หลวงพ่อคูณคือพระเกจิชื่อดังแห่งวัดบ้านไร่ จังหวัดนครราชสีมา
แต่สิ่งน่าสนใจคือ เสื้อเหล่านี้กลับกลายเป็นหนึ่งในภาพจำของวัยรุ่นไทยยุคหนึ่งไปโดยไม่รู้ตัว
ช่วงเวลานั้น ประเทศไทยกำลังได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรม streetwear และแฟชั่นอเมริกันอย่างหนัก
แบรนด์อย่าง Supreme เริ่มถูกพูดถึงในหมู่วัยรุ่นสายสเก็ต ฮิปฮอป และแฟชั่นใต้ดิน
ขณะเดียวกัน ชื่อของ “หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ” ก็อยู่แทบทุกที่ในสังคมไทย
ทั้งพระเครื่อง
ปฏิทิน
หน้ารถบรรทุก
ร้านค้า
หรือแม้แต่สติกเกอร์ติดกระจกรถ
หลวงพ่อคูณในยุคนั้น ไม่ได้เป็นเพียงพระเกจิ
แต่กลายเป็นเหมือน “ภาพจำร่วม” ของคนไทยทั้งประเทศ
และเมื่อวัฒนธรรมสตรีทของวัยรุ่น มาเจอกับภาพลักษณ์ที่คนไทยคุ้นเคยอยู่แล้ว
เสื้อหลวงพ่อคูณสไตล์ Supreme จึงเกิดขึ้น
ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่า ร้านไหนคือเจ้าแรกที่เริ่มทำ
แต่หลายคนเชื่อว่า จุดเริ่มต้นมาจากร้านสกรีนเสื้อเล็ก ๆ ตามตลาดนัด และร้านแฟชั่นใต้ดินในกรุงเทพฯ
ก่อนจะค่อย ๆ แพร่ไปทั่วประเทศ
สิ่งที่น่าสนใจคือ คนใส่เสื้อเหล่านี้ไม่ได้มองว่าเป็น “เสื้อพระ”
แต่มองว่าเป็นเสื้อแฟชั่น
บางคนใส่เพราะชอบลาย
บางคนใส่เพราะวงดนตรีที่ชอบใส่
บางคนซื้อเพราะมันดูดิบ ดูเท่ และแตกต่างจากเสื้อทั่วไป
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เสื้อเหล่านี้กลับกลายเป็นเหมือนหลักฐานชิ้นหนึ่งของยุคสมัย
ยุคที่วัฒนธรรมไทยปะทะกับ street culture แบบไม่ตั้งใจ
ปัจจุบัน เสื้อหลวงพ่อคูณแนว Supreme หลายตัวเริ่มกลายเป็นของสะสม
โดยเฉพาะเสื้อวินเทจยุคแรก ๆ ที่สภาพดี
บางตัวถูกขายต่อในราคาสูงกว่าที่หลายคนคิด
และเริ่มมีคนตามหาในกลุ่มเสื้อวินเทจมากขึ้นเรื่อย ๆ
สิ่งที่น่าสนใจที่สุด อาจไม่ใช่ราคา
แต่คือการที่ “หลวงพ่อคูณ” กลายเป็นส่วนหนึ่งของ pop culture ไทย โดยที่แทบไม่มีใครตั้งใจให้เป็นแบบนั้น
จากพระเกจิแห่งวัดบ้านไร่
สู่ภาพบนเสื้อสตรีทของวัยรุ่นไทย
เรื่องนี้อาจฟังดูแปลกในวันนี้
แต่สำหรับคนที่เติบโตมาในยุคนั้น
มันคือเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นจริง
และบางที…
นี่อาจเป็นอีกเหตุผลหนึ่ง
ที่ทำให้ชื่อของ “หลวงพ่อคูณ” ไม่เคยหายไปจากความทรงจำของผู้คน
ไม่ว่าจะในวงการพระ
บนหน้ารถบรรทุก
หรือแม้แต่บนเสื้อยืดตัวเก่า ๆ ของวัยรุ่นยุค 90
ใส่ความเห็น